“Verlies is geen verlies wanneer je dit juist interpreteert.”

Wat is verlies?

Wat ‘verlies’ ik werkelijk? Ik verlies dagelijks wat haren, mijn jeugd, geld, tijd…Verlies ik niet eigenlijk alleen maar ‘concepten’? Het ego is dol op het concept van verlies, want dat ‘hoort bij het leven’. Het meest overtuigende ego-concept over verlies is sterven. De ultieme afscheiding van het leven. Het verlies van ‘leven’, wat zo bij ons tijd op aarde hoort. Zegt het ego mij keer op keer.

Het idee, dat als ik iets of iemand kwijtraak, maakt dat ik geloof dat mijn leven daardoor minder compleet zal zijn. Er ontbreekt iets of iemand in mijn leven. Er is een groot gemis in mij. Onmiddelijk hoor ik daar Diederik in éen van zijn vele lessen die ik heb mogen horen: welk ‘ik’ is dat die dit zegt? Zou dit het ego-ik zijn dat mij dit vertelt..Ik identificeer me compleet met het gevoel en idee van verlies.

Mijn kleine kindje.

Ik heb in mijn leven een aantal dierbaren verloren. Dat was werkelijk een groot verlies op dat moment. En natuurlijk was ik diep bedroefd om dit verlies. Het  rouwen heeft me veel ruimte gegeven aan mijn gevoelens. Echter, door mijn identificatie met verlies, wordt nu nog ik al angstig bij ieder gedachte-zuchtje aan verlies, wat in een onbewaakte windvlaag door mijn hart strijkt.

Ja, welke ‘ik’ is dat die dat denkt en voelt? Dat is dus weer opnieuw mijn kleine kind ‘ikje’ (of zoals Diederik schrijft het ego, dat een manifestatie is van het kleine ‘ikje’) dat in haar jonge jaren al verlies heeft ervaren en dat gevoel diep in haar systeem heeft opgeslagen. Dat verlies-idee heeft zich mijn verdere leven stevig in mij vastgehaakt, is een patroon geworden en komt regelmatig nog naar boven in situaties die dat gevoel weer triggeren. Zelfs als het een gedachte-zuchtje is. Mijn kleine kindje is nog steeds verwond en kan niet anders zien en geloven dat ze altijd iets kan verliezen en zal missen. Onbewust zoekt mijn ‘ikje’ daar zelfs bewijzen  voor in dagelijkse situaties. Zie je wel…

Elke dag en iedere minuut van elke dag, en elk ogenblik dat iedere minuut bevat, herbeleef je slechts het ene ogenblik waarop de tijd van verschrikking de plaats van liefde innam.

Nu ben ik tegenwoordig veel meer alert op deze ‘zie je wel’ en angstgevoelens geworden. Ik zie ze als signalen. Ik realiseer me dan gelukkig dat dit mijn kleine ikje is die dit voelt en daar kán ik wat mee. Ik kan nu besluiten om deze gevoelens anders te zien. een andere interpretatie te kiezen. Omdat ik weet dat het oude gevoelens zijn, dat het verleden zich herhaalt. Dat mijn kleine meisje even weer gerustgesteld mag worden en een liefdevolle omarming nodig heeft.

Zes Stappenproces

Ik heb de laatste jaren geleerd en ervaren, stap voor stap,  met het Zes Stappenproces onder andere, dat ik mijn oude verhaal, de gedachten van mijn ‘kleine meisje ik’ die zich blijven herhalen, kan onderzoeken en in een liefdevolle mildheid mag vergeven. Dat zij ooit zó over verlies is gaan denken en angst is gaan voelen, was toen helemaal begrijpelijk. Dat ik het nog stéeds geloof en situaties interpreteer vanuit mijn oude ervaring van toen, waardoor ik me NU ook weer angstig voel: dát is grote onzin. In het Zes Stappen proces heb ik geleerd mijn denken te veranderen en mijn oude overtuigingen los te laten. Het is NU niet meer nodig. Het is oude koek.

Een frisse wind!

Dit levert me op dat ik me tegenwoordig weer heel vreugdevol kan voelen, omdat ik in mijzelf een vertrouwen heb gevonden dat iets in mij nooit verloren kán gaan. Mijn grote IK verliest nooit iets of iemand. Mijn IK is voor mij  compleetheid, liefde, bron of kern – hoe je t ook wilt noemen – en plek wat niet door verlies noch door toevoeging van geluk veranderen kan. Mijn ‘verloren’ dierbare is daar tegelijkertijd voor altijd een onlosmakelijk déel van, met mij. Zonder afstand en tijd.

Dit zo te kunnen en willen integreren in mijn gedachten en in mijn leven vergt veel ‘herprogrammering’. Het geloof loslaten dat de oude tijd van verschrikking echt NU niet meer bestaat. Dat ik als klein meisje vanbinnen toen ook al een complete IK was, alleen dat nog niet wist. Ik heb geleerd dat het wel de waarheid is over wie ik ben. Ik laat nu iedere keer déze frisse wind van ‘weten’ door me heen waaien. En mijn oude gedachten waaien weg.

Mijn werkelijke IK kan nooit verloren zijn noch gevonden worden.
Het is er.
Het verliest niets en wordt ook niet completer door iets of iemand buiten mij.
Mijn IK is mijn enige onveranderlijke betrouwbare bron waarin het totaal okee is.
Nooit veranderd.
Niets meer of minder is.
Het IS.

Wat is dat een enorme geruststelling om voluit te kunnen leven zonder angst, in vrijheid met dit diep binnenste ‘weten’. Dank leven voor al deze levenslessen. Dank Choose Again voor het leren wat vertrouwen is in mijn Zelf.

Quote uit : Een Cursus in Wonderen Hfst 26.V.13

 

Schrijf je in voor de nieuwsbrief!

Wil je op de hoogte blijven van mijn actuele aanbod, Cirkels en Workshops? Vul hier je gegevens in. 

Je hebt je succesvol ingeschreven!